آقاي وزير! جواب طلبكار يا زر است يا زاري

مي گويند جواب طلبكار يا زر است يا زاري اما باور كنيد وقتي طلبكار و مطالبه كننده طبقه فرهيخته فرهنگيان صبور و خويشتندار باشند نياز به زاري هم نيست. اندك درايت مي خواهد تا با توضيح حكيمانه و منطقي دايره حوصله اهالي معرفت و تربيت را توسيع بخشيد و نگذاشت بشود آنچه نبايد مي شد. نگذاشت حرمت ها بشكند و كساني كه پاي ثابت انقلاب بوده و مطمئنا خواهند بود روبروي خانه ملت براي نمايندگان خود شاخ و شانه بكشند.

آموزش و پرورش اگر مديريت توانمند و فكوري داشت آن چه به نام اعتراض فرهنگيان و تهديد به اعتصاب و ارائه شعارهاي بعضا توهين آميز به مجلس و نمايندگان ملت شاهد بوديم را مي توانست حكيمانه و به درستي اداره كند تا حضور در مقابل مجلس تبديل به يك ضرورت نشود.

مديريت توانمند مديريتي است كه با تدبير بتواند خواسته ها و مطالبات را بشنود. براي آن ها پاسخ منطقي بيابد تا خيلي راحت و به اين سادگي بر بلور صميميت بيست و نه ساله غبار ننشيند و مجلسي كه به فرموده امام راحل عصاره فضائل ملت است، اين گونه در معرض الفاظ و دست نوشته هاي شداد و غلاظ قرار نگيرد.

مجموعه اي كه وظيفه انتقال فرهنگ انقلاب و سپردن امانتي كه به پاي آن خون بزرگاني چون باهنر و رجايي و هزارها معلم آزاده و مجاهد ريخته شده است را به عهده دارد، اگر خواسته هايش صبورانه شنيده نشود و مسائلش مدبرانه مورد كنكاش و ارزيابي و كارشناسي قرار نگيرد و زير سقف خانواده فرهنگ رتق و فتق نگردد، تقصير اين ناخويشتنداري به عهده كساني است كه كاروان دانش آموزي را نتوانسته اند آن گونه كه در خور آن است هدايت و اداره نمايند.

همه ترس و نگراني اين است كه خداي نكرده كساني مديريت ها در سطوح مختلف اين وزارتخانه را در اختيار داشته باشند كه يك نمونه از خروجي فعاليت آن ها را در طرح سئوالات موهن آن هم در خصوص پيامبر گرامي اسلام در سال رسول اعظم (ص) شاهد بوديم.

اگر فردي از خانواده مجبور شود حرف خود را بيرون از خانه ببرد حكما گوش شنوايي نبوده كه ناگزير به چنين اقدامي شده است. پرسش اين است كه آيا چنين گوش هاي شنوايي در آموزش و پرورش و در راس هرم مديريتي آن وجود داشته است؟ مطمئنا اگر وجود داشت اين گونه صبر معلمان لبريز نمي شد كه در شرايطي كه بيش از هر وقت نياز به انسجام داخلي است، فرياد اعتراض بلند كنند تا ديگراني در ينگه دنيا با بزرگ نمايي از آن، كلاهي براي سر سخيف خود بخواهند درست كنند.

الزاما پاسخگويي بر آورده كردن فوري و تمام و كمال مطالبات نيست بلكه پالايش آن در جلسات مشترك و همسو نمودن افق نگاه ها در يك صف مشترك و اهتمام براي تحقق آن با تلاش براي از پيش رو برداشتن مشكلات است كه اي كاش قبل از اين اتفاقات در قالب سمينارها و همايش ها با حضور فرهنگيان مورد بررسي قرار مي گرفت تا همگان به وضوح به موانع موجود واقف شوند.

عدم انجام مطالبات فرهنگيان و وقفه در آن دلايل مختلفي دارد كه اگر درست به آن ها منتقل مي شد با شناختي كه همه از اين طبقه ايثارگر داريم با خويشتنداري مواجه مي شد. اين ضعفي است كه مديريت عالي و سيستم اطلاع رساني وزارت آموزش و پرورش مسئول آن است.

اگر توان مالي دولت و چالش هاي پيش رو به طور دقيق و شفاف به مردم گفته شود و وعده پشت وعده داده نشود مطمئنا اصحاب فرهنگ و آموزگاران بيش از ديگران آن را درك كرده و حساب خود را از دولت و مسائل و مشكلات آن جدا نمي كنند